درباره کتاب اطلس جهانی عکاسی خیابانی

این کتاب با معرفی بیش از 130 عکاس خیابانی از سرتاسر جهان به همراه برسی ایدها، پروژه ها و تکنیک های عکاسی آنها، یکی از بهترین کتاب های عکاسی است که توسط بیشتر آژانس های عکس معرفی و جهت مطالعه پیشنهاد شده است.

در خصوص ترجمه کتاب، چون خیلی به درازا کشید، احتمالا قسمت های اول مشکلاتی داشته باشند، چون از ابتدا قصدم به اشتراک گذاری این کتاب به صورت رایگان بود، پس اگر در قسمتی مشکلی در ترجمه مشاهده کردین یا قسمتی نامفهوم بود، در قسمت نظرات همون پست بنویسین تا متوجه بشم و اصلاحش کنم.

تعداد صفحات : 400 صفحه

با تشکر

عارف خدابنده

هفتم آذرماه سال هزار و چهارصد

مایکل ایتکاف ( Michael Itkoff )

در طول دهه گذشته، مایکل ایتکاف، نیویورکی، به لندن، سیدنی، بانکوک، نیویورک و هانوی در تعقیب چهره‌ها برای پروژه جاری خود «Street Portraits» سفر کرده است. روش او همیشه یکسان است؛ در هر شهر یک دستیار محلی انتخاب می کند.

به خواندن «مایکل ایتکاف ( Michael Itkoff )» ادامه دهید

آن جان ( Ahn Jun )

هنرمند کره جنوبی، آن جان، از مجموعه خود Self-Portrait» (13-2008)» به عنوان «نوعی اجرای بدون تماشاگر» یاد می کند. تصاویر شدیدا روان‌شناختی، هنرمند را به‌طور پر مخاطره ای، گاهی نشسته و گاهی ایستاده روی لبه‌های پشت بام‌ها بر فراز آسمان‌خراش‌های مختلف در زادگاهش سئول، به تصویر می‌کشند.

به خواندن «آن جان ( Ahn Jun )» ادامه دهید

جوئل استنفلد ( Joel Sternfeld )

دبی از وسعت وسیع و هموار بیابان مانند سراب بیرون آمد و (زمانی که این کتاب چاپ شد) عظیم ترین خط افق جهان را به رخ می کشید: بلندترین ساختمان (برج خلیفه (Burj Khalifa) با ارتفاع 2716 فوت)، بلندترین آسمان خراش مسکونی (برج پرنسس (Princess Tower) با ارتفاع 1356 فوت) و بلندترین هتل (هتل JW Marriott Marquis Dubai با ارتفاع 1165 فوت). زمین بازی از هتل‌های زیر آب و مجمع‌الجزایر جزیره‌ای که بزرگترین باغ گل جهان در آنها شکوفا شده بود. می توان گفت که دبی نمایانگر آخرین جهش در تکامل شهری است: فانتزی قرن بیست و یکم از یک کلان شهر، اما جوئل استنفلد،  بومی نیویورک، برداشتی بسیار متفاوت دارد.

به خواندن «جوئل استنفلد ( Joel Sternfeld )» ادامه دهید

مکس پینکرز ( Max Pinckers )

سه پسر به یک سوراخ روشن بر روی زمین نگاه می کنند؛ مردی روی پیاده‌رو نشسته و با تماشاگرانی که آنها را نمی بیند حرف می زند، مردی مسن هم در حالتی به نظر می‌رسد که دارد گروهی از گربه‌های وحشی را هدایت می‌کند.

به خواندن «مکس پینکرز ( Max Pinckers )» ادامه دهید

ماسیج داکوویچ ( Maciej Dakowicz )

ماسیج داکوویچ از شیوه سنتی عکاسی خیابانی استفاده می کند. او ساعت‌ها در شهر منتخب اش قدم می‌زند، در شلوغ‌ترین محله‌های آن با دوربینی می‌چرخد و برای رخ دادن یک لحظه نادر یا اتفاق غیرمنتظره، آماده است. او آنچه را که جستجو می کند به عنوان «پیچ و تاب (twist)» تعریف می کند – «چیزی هوشمندانه، خنده دار، غافلگیرکننده یا مبهم».

به خواندن «ماسیج داکوویچ ( Maciej Dakowicz )» ادامه دهید

سونیل گوپتا ( Sunil Gupta )

سونیل گوپتا، هنرمند متولد دهلی، ادعا می‌کند: «آنچه درباره هند دوست دارم، خیابان های تئاتر مانند آن است». با توجه به اینکه مجموعه پرتره های خیابانی او در سال 2007 با نام «Mr. Malhotra’s Party» مانند رقص طراحی شده و از معابر در حال تغییر دهلی به عنوان صحنه خود استفاده کرده بودند.

به خواندن «سونیل گوپتا ( Sunil Gupta )» ادامه دهید

راگو رای ( Raghu Rai )

عکاس هندی راگو رای، تقریباً پنج دهه است که در شهر دهلی زندگی می کند. او زادگاهش را منبع بی‌پایانی الهام می‌داند – در واقع، یگانه تمرکز سه کتاب او بوده است – و شاهد تبدیل آن به یکی از سریع‌ترین ابرشهرهای جهان بوده است.

به خواندن «راگو رای ( Raghu Rai )» ادامه دهید

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑