ایتو بارادا ( Yto Barrada )

«من نمی دانم چرا : مردم می گویند نداشتن زندگی، بهتر از یک زندگی پر از سوراخ است. اما بعدا می گویند: یک کیسه خالی بهتر از نبودن کیسه است .» هنرمند مراکشی، ایتو بارادا، کار خود را با این نقل قول از کتاب زندگی پر از حفره (A Life Full of Holes)(1964) از خدمتکار بی سواد طنجه ای (Tangier)، دریس بن حامد چرهادی (Driss ben Hamed Charhadi) معرفی می کند که نویسنده و مترجم آمریکایی پل بولز  (Paul Bowles) آنها را ضبط و سپس ترجمه کرده است.

او همچنین این عنوان را برای مجموعه عکاسی خود وام گرفته است. «A Life Full of Holes: The Strait Project» که بر تأثیر ایجاد منطقه شنگن در سال 1995 بر زادگاهش مراکش و بخصوص شهر طنجه متمرکز است که دسترسی آفریقایی ها به اروپا را محدود کرد. فیلسوف نادیا تازی (Nadia Tazi) استدلال می کند که تنگه جبل الطارق به دیوار برلین تبدیل شده است و پیشنهاد می کند که «نه به عنوان یک مکان بلکه به عنوان یک وضعیت وجودی (وضعیت موجود در زمان حال) دیده شود . . . نوعی آموزه درباره زندگی پس از مرگ که تبعید ، تبعیدی ناممکن را افق نهایی شخص می داند. » تنگه جبل الطارق اکنون مردم را با وعده زندگی بهتر فریب می دهد؛ سالانه هزاران نفر از مرز عبور می کنند و یا در تلاش برای عبور از آن کشته می شوند. طنجه به دروازه تنگه تبدیل شده است و به گفته بارادا ، «نقطه پرش برای هزار امید» است.

بارادا در پاریس متولد شد، اما در طنجه پرورش یافت و تحصیل کرد. او یکی از شهروندان دو ملیتی نادری است که دسترسی بلامانعی به این سو و آن سوی مرز دارد. این آزادی حرکت او را بر آن داشت که افراد کمتر خوشبخت را در نظر داشته باشد. سرپرست آلونا پاردو (Alona Pardo) تشخیص داد که «کار او با آگاهی از زندگی در داخل و بین این دو واقعیت ژئوپلیتیک موازی آغاز شد : بین غرب و شرق ، بین امید و ناامیدی.» بارادا خودش استدلال می کند که این نقطه شروع کار او بود. او می پرسد؛ «وضعیت کشوری که همه مردم در حال ترک آن یا در تلاش برای ترک آن هستند چگونه است؟»  «من آمدم تا این حرکت مهلک برای ترک کردن  را بفهمم . . . که امروز  همه مردم را دربرگرفته است . «

این مجموعه با ارائه تصاویری از صحنه های خیابانی عادی که اهمیت نمادین دارند، فراتر از مستند سنتی حرکت می کند. عکس های بارادا خطوط جداکننده، خندق ها، دیوارها یا موانع را نشان می دهد؛ در تصویر Le Détroit، Avenue d’Espagne (تصویر 1 را ببینید) وسعت خالی آسفالت رو به روی کشتی، نشان دهنده وسعت دریایی است که مراکش را از اروپا ، توسط تنگه جدا می کند. تصاویر چهره هایی را نشان می دهد که در حال حرکت هستند. «ما افرادی را از پشت می بینیم ، که طوری چرخیده اند، انگار دارند می روند» مورخ هنر و منتقد تی جی دموس (T. J. Demos ) بیان می کند؛  تمایل خنثی شده آنها در نتیجه برای حضور در جای دیگر آشکار می شود. آنتونی داونی (Anthony Downey) ، مورخ هنر می افزاید که تصویر دیگری در این مجموعه ، با عنوان On Ferris Wheel ، M’Diq (2001) ،  «یادآور نوعی از مردمی است که دائماً در حال حرکت هستند اما ظاهراً جایی نمی روند». با این حال ، شاید جالب ترین تصویر Container 1 باشد. سوراخ های زنگ زدگی در بالای کشتی حمل و نقل (تصویر 2 را ببینید). در ابتدا این طرح به عنوان یک نقشه عجیب خوانده می شود ، اما عنوان نشان می دهد که منظره ای از آسمان است که از سوراخ های زنگ زده در یک کشتی حمل و نقل دیده می شود؛ احساس آزادی و اکتشاف که توسط تصویر پیشنهاد می شود ناگهان تبدیل به  حس حبس و ترس از فضایی محدود می شود. علاوه بر این ، تصویر به ما یادآوری می کند که چگونه مردم سعی کرده اند از این سواحل فرار کنند ، همانطور که داونی مشاهده می کند ، «این پوسته زنگ زده به مقبره ای تبدیل می شود ، یک تله مرگ واقعی برای مهاجرانی نگون بخت که مجبور به سفر خطرناک در تنگه جبل الطارق هستند. »

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  288 – 286  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: