فرانسیس آلیس ( Francis Alys )

فرانسیس آلیس هنرمندی مفهومی است که از قیود و رسوم آزاد است.

به نام هنر، او شبانه در گالری بین المللی لندن یک روباه رها کرد ( نگهبان شب (The Nightwatch، 2004)) ، در پرو 500 دانشجو را متقاعد کرد تا یک کوه شنی غول پیکر را با بیل جابه جا کنند (زمانی که ایمان کوه ها را حرکت می دهد (When Faith Moves Mountains, 2002)) و یک تکه یخ را در خیابان های مکزیکو سیتی هل داد تا زمانی که ذوب شد ( تناقضی از عادت ، گاهی اوقات انجام بعضی کارها، هیچ نتیجه ای ندارد (Paradox of Praxis 1, Sometimes Doing Something Leads to Nothing, 1997)). او از نقاشی، طراحی، پروژه های ویدیویی، انیمیشن و عکاسی استفاده می کرد تا داستان ها را بیان کند. » اگر یک داستان درست باشد، اگر ما را عصبی کند، پس می تواند مثل یک شایعه پخش شود » او حامی و طرفدار این نوع داستان ها بود. » داستان ها می توانند از یک مکان عبور کنند، بدون اینکه نیاز داشته باشند آنجا بنشینند. آنها زندگی خودشان را دارند.» کلمات او مفهوم “meme” را یادآوری می کنند، این اصطلاح را ریچارد داوکینز، متخصص تکامل زیست شناسی در کتابش با عنوان (ژن خودخواه The Selfish Gene (1976))) مطرح می کند و می گوید یک ایده از فردی به فرد دیگر از طریق فرهنگ منتقل می شود. منتقد هنری، لین کوک (Lynne Cooke) می نویسد که چطور آلیس برای ساختن یک کار فکر می کند » که او چگونه از یک شایعه، فرم را می گیرد“. آثار هنری می توانند مثل یک ایده در میان مقالات مجله کوک دیده شوند تا با کلمات در صفحات و نوشته ها و سخنرانی ها، به همراه هرکسی  جداگانه از داستان بگذرند و سفرکنند.

به هر حال، اکثر پروژه های آلیس روی قسمتی از کره زمین قرار گرفته اند : بزرگ ، شلوغ و نا منظم، جایی مثل مکزیکو سیتی (Mexico City) . طبق گفته شاعر اهل شیلی، پابلونرودا؛ این شهر» سنگ محک آمریکا» است؛ آلیس آن را با ثبت داستان های هریک از ساکنان در نقش الهه شعر و موسیقی، بارور کرد. آلیس می گوید » همه کسانی که اطراف استودیو من در مرکز تاریخی مکزیکو سیتی زندگی می کنند، الهام بخش اصلی بسیاری از پروژه های من هستند “. » آنها یک یادآوری دائمی از واقعیت خام این کلان شهر هستند. » مجموعه عکس درحال پیشرفت آلیس به نام » Sleepers » انعکاسی است از ذات واقعی شهر و زندگی با فریب . در 1999 ، آلیس شروع کرد به عکس گرفتن از سگ های ولگرد و انسان های خانه به دوش و بی خانمان مقیم خیابان های شهر که او روزانه با آنها مواجه می شد، در حال خواب . با آگاهی به تفاوت نگذاشتن بین انسان ها و حیوان ها، او عکس هایی از آنها در حال چرت زدن در پیاده رو ها گرفت .

این مجموعه ها، صدای انتقادهای آلیس هستند، که همیشه او را به پدرسالاری، بی تجربگی، احساساتی بودن یا قضاوت کننده، متهم می کنند. به هر حال، او قاطعانه معتقد است که نقش هنرمندان، گواهی دادن به جامعه ای است که خود را در آن می یابند. آنها مسئولیت دارند بدون تعصب نگاه کنند و همه حوزه های جامعه را از جمله مردم محروم آن جامعه را نشان دهند. برای کنار گذاشتن این اتهامات اجتناب ناپذیر، قالب کارهای او بیشتر مفهومی شدند. در مجموعه » Sleepers » آنچه برای من جالب بود، استفاده از فضای عمومی به گونه ای خصوصی بود، او توضیح می دهد و اضافه می کند ،» در آن فضاهای عمومی، فعالیت های شخصی مثل خوابیدن وجود دارد “. به هر حال، وقتی مورخ هنری آنا دژوژ (Anna Dezeuze) شخصا از او پرسید، آیا او به اینکه این مردم انتخاب کنند کجا بخوابند و چطور زندگی کنند علاقه مند است ؟ آلیس گفت : البته که من علاقه دارم، اما من فکر نمی کنم این چیزی است که من بتوانم در کارم تفسیرش کنم .

قالب عکس های آلیس از هر موجود خوابیده – انسان یا حیوان – به یک شیوه مشابه است. از هر سوژه با یک فاصله و ارتفاع ثابت از سطح زمین عکاسی می کرد. این شیوه را آگاهانه انتخاب کرده بود تا شأن و منزلت را به ارمغان بیاورد؛ او با باظاهری مهربان و سربه زیر و اجتناب از چشم چرانی و اجتناب از نزدیکی بیش از اندازه، موفق شد. همانطوری که جرج هیسر (Jörg Heiser) سردبیر مجله فریز (frieze) تصدیق می کند، «قهرمانان به طرز عجیبی نجیب هستند و موجودات درحال خواب واقعا خواب هستند. » به هر حال، آلیس یک تلاش خوب کرد تا وفاداری عکاسی را برای دلایل دیگر هم تضمین کند. آلیس ادعا می کند الهام گرفته است از یکی از عکاسان افسانه ای قرن بیست و یکم آلمان که نامش به عنوان یکی از هنرمندان تاثیر گذار بر برندا و هیلا بکر (Bernd and Hilla Becher)( مکتب عکاسی دوسلدورف) در آندراس گورسکی (Andreas Gursky)  ذکر شده است : آن عکاس افسانه ای » آگوست سندر» (August Sander) نام دارد ، که در تمام طول عمر روی پروژه هنوز ناتمام اش به نام » مردم در قرن بیستم » (People of the Twentieth Century)( نام پروژه به آلمانی (Menschen des 20 Jahrhunderts)) کار کرد.

در سال 1910، سندر(Sander) یک استودیوی عکاسی در شهر کلن باز کرد و مجموعه ای گسترده درباره جامعه آلمان ساخت. او بیش از پنج دهه را به این ایده اختصاص داد، اما در زمان مرگش این پروژه ناتمام ماند. او انتخاب کرد تا موضوعات را بر اساس تخصص و چارچوب خود طبقه بندی کند : به عنوان کشاورزان ، وکلا، بانکداران، تجار ، موسیقی دان ها، هنرمندان ، شاعران ، همچنین کولی ها، گداها و دیوانه ها. در نتیجه، پرتره ها به جای هر شخص به عنوان نماینده ای از هر قشر تفسیر شدند. در این راستا، اگرچه بعضی از قالب های انتخاب شده از جامعه مکزیک در مجموعه » Sleepers «  از آلیس ، اشتراکاتی با مجموعه سندر دارند، اما این کار آلیس دلایل بسیار متفاوتی دارد. پروژه » Sleepers » بیشتر یک گزارش اجتماعی به نظر می رسد تا یک طبقه بندی علمی؛ درواقع، آلیس گاهی آن را به گریه های فرانسیس وزلی از لندن (Francis Wheatley’s Cries of London) مرتبط می داند.( یک مجموعه از نقاشی های رنگ و روغن قرن هجدهمی که دوره گردها در خیابان های لندن در آن زمان جشن گرفته اند). مجموعه سندر رویکردی استاندارد از یک کار شناخته شده است، زیرا یک احساس را از واقعیت قرض گرفته است . به این ترتیب ، مجموعه آلیس ادامه دهنده آن روش (سنت) است. آلیس می افزاید: روش عکاسی من همیشه منظم است و می توان گفت بی طرف و ثابت است، و این همان نکته ایست که می تواند ارزش بایگانی یک چیز را در طول زمان به ارمغان آورد.

مکزیکو سیتی به وضوح تاثیر زیادی بر آلیس گذاشته است، به هر حال ، او ممکن است هرگز پا را از آنجا بیرون نگذارد. در طول دهه 1980، او در بلژیک مهندسی و معماری می خواند، وقتی در 19 سپتامبر 1986، مکزیکو سیتی توسط زمین لرزه بزرگی تخریب شد، که بر اثر آن حداقل 10،000 نفر کشته شدند و بیشتر زیرساخت های شهر از بین رفتند. بعدها در همان سال ، آلیس جوان به عنوان دستیار به همراه تیمی برای کمک جهت بازسازی نقاط تخریب شده به شهر مکزیکو سیتی رفتند. در نهایت، این شهر نه تنها دلیل الهام بخشی برای هنر او بود ، بلکه دلیل اینکه چرا او یک هنرمند شد هم هست. » من همیشه به هنر علاقه مند بودم، اما نه آنقدر که به عنوان یک فعالیت اصلی درگیر آن شوم. احتمالا این ملاقات با مکزیکو سیتی بود که باعث شد من فقط آن را امتحان کنم. «

 

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه : ۹۷ – ۹۴

– نویسنده : جکی هیگینز

– ترجمه : عارف خدابنده

https://t.me/aref_khodabandeh

 

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Create a website or blog at WordPress.com قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: