ورا لوتر (VERA LUTTER)

در نگاه اول به نظر می آید که این مناظر از نیویورک در شب گرفته شده اند؛ آسمان جوهری تیره و آسمان خراش ها غرق در حمام نور ماه ، با چند پنجره روشن که اشاره به فعالیت های شبانه ساکنان آنها دارند. در واقع ، تمام این تصاویر در طول روز روشن تهیه شده اند. آنها تصاویر منفی بسیار برجسته ای هستند که آفتاب سیاه و سایه سفید را به نمایش می گذارند، علاوه بر این ، آنها بدون استفاده از دوربین ایجاد شده اند. هنرمند با دگرگون کردن همه اتاق های انبارها ، کارخانه ها ، بلوک های اداری و آپارتمان ها ، به یک نوع دوربین که قرن ها پیش از ظهور عکاسی اختراع شده بود دست یافت.

در سال 1993 ورا لاتر، میهن خود را ترک کرد و به نیویورک رفت. او شیفته نیویورک شد، به طوری که می خواهد ۲۰ سال دیگر آنجا بماند.وقتی او برای اولین بار وارد این شهر شد که تازه از دانشگاه بیلدیند کنست در مونیخ فارغ التحصیل شده بود؛ لوتر هنر مفهومی و مجسمه سازی خوانده بود و به یک بن بست رسیده بود. او به یاد می آورد : «من به نقطه ای رسیدم که نمی دانستم چگونه باید ادامه بدم ” «این یک بحران جدی بود» .  با این حال ،  طولی نکشید که  شهر نیویورک برای من الهام بخش شد.او در طبقه ۲۷ در منطقه گارمنت منهتن یک فضای خالی پیدا کرد.این یک قرارداد غیرقانونی در یک ساختمان تجاری بود.

 «من غرق شدم و به شدت تحت تأثیر شهر، نور، صدا و مشغولیت خیابان ها بودم.» او مخصوصا به یاد می آورد اتاق زیر شیروانی را : از میان پنجره ها ، دنیای بیرون فضای داخل را غرق کرد و به درون بدن من رخنه پیدا کرد. این واقعا یک تجربه فوق العاده در تمام سطوح بود و من تصمیم گرفتم آن را به یک اثر هنری تبدیل کنم. » لوتر اتاق خود را به عنوان دریچه یک دوربین خیلی بزرگ تصور کرد. این باعث شد تا پنجره ها نقش حفره ای را داشته باشند که نور بیرون را به داخل اتاق سیاه هدیت می کند.در واقع او یک دوربین عکاسی ساخت – دستگاهی که یک صحنه متحرک از دنیای خارج را در داخل ثبت می کند. این سیستم احتمالا در قرن سیزدهم یا چهاردهم در اروپا شکل گرفت و توسعه داده شد و در دوره رنسانس آن را به عنوان ابزاری برای دیدن تکمیل کردند. در سال ۱۵۴۴ از آن را برای نشان دادن یک خورشید گرفتگی استفاده شد و در سال ۱۵۸۸ جیووانی باتیسا  پیشنهاد استفاده از آن را در جنگ برای مشاهده صحنه های نبرد داد.  این ابزار هنرمندان را هم جذب خود کرد؛ دانشگاهیان اظهار کرده اند که ورمیر ممکن است به خوبی از منظره یاب دوربین برای نقاشی “نمایش دلف” استفاده کرده باشد و همچنین کانالتو برای دید مشهورش از ونیز .

 به هر حال، لوتر از کاغذ حساس به نوربرای ثبت و ضبط مشاهدات خود استفاده کرد. لوتر تصمیم گرفت تا قسمت وسیعی از کاغذ عکاسی را روی دیوار دور اتاق در مقابل حفره ورود نور (پنجره) نصب کند. او توضیح می دهد : اندازه مشخص شد و فضایی که من برای کار احتیاج داشتم دیوار بود ، دیوار اتاق. وقتی چشمانش به تاریکی عادت کردند، او شروع به مشاهده صحنه هایی از جریان شهردر محله های اطرافش کرد و خارج از زمان واقعی شروع کرد به سمت عقب و جلو رفتن در میان اتاق زیرشیروانی اش. این حالت زودگذر به ظاهر روحانی ، تاثیر قوی بر لوتر گذاشت. اومی گوید: «اولین بار که من یک دوربین عکاسی ایجاد کردم،  فکر کردم که خدا را دیدم «. هنگامی که اولین کارم را دیدم ، آن یک تجلی بود . آن رویداد یکی از شگفت انگیزترین لحظات زندگی من بود. از دورنمای شهری نیویورک به عنوان موش استفاده کرد ، او خیلی صبور بود اما مشتاق بود تا آزمایش کند، مخصوصا در زمان آشکار سازی. نتایج اثرات نور بر روی کاغذ به مراتب بیش تر از آن چیزی بود که پیش بینی کرده بود .به هر حال ، بالاخره او موفق به این روش شد و تا به امروز از آشکار سازی به این روش دارد استفاده می کند که می تواند ساعت ها ، روزها ، هفته ها و گاهی حتی ماه ها ادامه داشته باشد. در نتیجه تصاویر بی حرکت او جزر و مد شهر و گذر زمان را نمایش می دهند. او توضیح می دهد؛ من به فیلم های اندی وارهول فکر می کنم ، مانند خواب یا امپراطوری که دوربین را به یک موقعیت نشانه می رود و دوربین ثبت می کند. آنچه که در بیشتر فیلم ها با فریم های بسیار وجود دارد ، در تصاویر من در یک قاب می آید.

با توجه به اینکه لوتر دوست دارد تا برای ثبت پروژه هایش ، درون دوربین حضور داشته باشد – اخیرا او به جای اتاق های ساختمان ها ، کانتینرهای حمل و نقل را اجاره کرده است  – او قادر به دیدن و ثبت زمان  در یک کار است مثل یک فیلم ،  او می بیند که چگونه همه چیز بر روی کاغذ حساس عکاسی افزایش می یابند .او توضیح می دهد ” من میبینم که ماشین ها در تصویر رانندگی می کنند ، من می بینم که پرنده ها و هواپیماها پرواز می کنند” ،  اما چون حرکات سریع ثبت نمی شوند ، مناظر شهری او به طرز عجیبی خلوت می شوند. حضور لوتر در داخل دوربین او را قادر می سازد تا نقاشی کند ، که چگونه نور بر روی کاغذ قرار گیرد و چگونه تصویر به تدریج متراکم شود. در حقیقت ، لوتر مناطقی را که نور بیشتری دریافت کرده اند را می پوشاند و به زمینه های کم نور فرصت بیشتری می دهد . به هر حال ، یک دلیل مفهمومی یا شاید پرفورماتیک برای حضورش در آنجا باشد : او در قسمت اول به آن اشاره کرد ، تفسیرش از تجربه ای که از “ دنیای بیرون فضای داخل را غرق کرد ”  داخل اتاق زیرشیروانی و “ نفوذ آن “ به بدنش داشته.

مهم تر از همه این است که لوتر می خواهد تصاویرش مستقیم و بدون واسطه باقی بمانند . به همین دلیل او از ابتدا می دانست که کار کردن به صورت منفی  آثار واقعی را تشکیل می دهد. در فرآیند عکاسی معمولی ، منفی با قرار گرفتن در معرض یک فلاش برای ایجاد یک مثبت مستقیم تحت تاثیر قرار می گیرد : سپس تکرار می شود تا چندین اثر مثبت ایجاد کند. روش لوتر در مقابل این روش است . لوتر در این روش ایده ای را مطرح می کند که فیلسوف فرانسوی رولان بارت در رساله خود درباره عکاسی با دوربین لایکا (۱۹۸۰) بیان داشته است: از یک بدن واقعی که آنجا بود ، پرتوهایی رها شدند که در نهایت بدن مرا لمس کردند ، کسی اینجا هست . . . نوعی بند ناف از چیزهایی که از آنها عکس گرفته شده به چشم های من پیوند می دهد. » او ممکن است در مورد پرتره صحبت کند، اما این ایده به همان اندازه در مورد مناظر شهری لوتر نیز کاربرد دارد. نوری که از خیابان های منهتن برمی خیزد، همان است که هنگام تماشای این تصاویر در گالری، بیننده آن را مشاهده می کند. همانطور که بارت ممکن است گفته باشد، شهر و بیننده با طناب بند ناف فوتونی به هم متصل هستند و همانطور که سوزان سانتاگ ممکن است اضافه کرده باشد؛ از طریق تصاویر لوتر دورنمای شهری نیویورک ما را لمس کرد مثل پرتوهای به تاخیرافتاده یک ستاره.

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه : ۳۱ – ۲۸

– نویسنده : جکی هیگینز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: