مارتین پار ( Martin Parr )

مارتین پار، عکاس متولد ساری (Surrey)، ادعا می کند: «تجمل گرایی، فقر جدید است. سال‌ها موضوع عکاسی مستند اجتماعی فقر بوده است، در حالی که من فکر می‌کنم خط مقدم جدید، تجمل گرایی است».

پار در دوران بدخواهان (اشراف) به دور دنیا سفر کرد و به دنبال خودنمایانه ‌ترین نمایش‌های ثروت بود – از هفته مد در پاریس تا نمایشگاه خودرو پکن. در سال 2007، برنامه‌ای پرمشغله  پار را به نمایشگاه هنر خلیج‌فارس و گرداب مهمانی‌های مجلل آن و همچنین چالش بین‌المللی Dubai Polo کارتیه (Cartier) برد. این سفر چنان موفقیت آمیز بود که سال بعد دوباره برای مسابقات جام جهانی به آنجا بازگشت.

دبی یکی از آخرین مکان هایی بود که برای مجموعه «Luxury» عکاسی شد؛ پار تصمیم گرفت که سال 2008، سال بحران اقتصادی جهانی،  کتاب تجمل را به عنوان سنگ نوشته ای از دهه زندگی آرمانی منتشر کند. در تمام این مدت، حتی زمانی که شامپاین جاری بود و جواهرات برق می زدند، چشم های زیرک پار به ندرت منحرف می شدند. «تجمل گرایی (Luxury)” هوس ها و بیهودگی های هر فرهنگ را آشکار می کند، اینکه چگونه برخی ثروت خود را بیشتر از دیگران به رخ می کشند و همانطور که پار اشاره می کند، هیچ کدام برای این کار بهتر از اقتصادهای جدیدی مانند دبی نیستند.

از پار به عنوان «وقایع نگار عصر ما» یاد شده است. او در سال 1986 با مجموعه «The Last Resort» که مسافرانی را در تفرجگاه ساحلی نیو برایتون در مرسی ساید بریتانیا به تصویر ‌کشید، به شهرت رسید. در آن زمان، آن پروژه منتقدان را از هم جدا کرد؛ برخی پار را به استثمار و تمسخر طبقه کارگر متهم کردند. او اعتراف می کند که منتظر زمان های تعطیلات است که در آن تعداد افراد بیشتر، نوزادان بیشتر و زباله های بیشتری وجود داشته باشد؛همانطور که خودش می گوید: «کار من به عنوان یک عکاس اغراق کردن است. . . شما باید مورد خود را خیلی واضح بیان کنید». مجموعه بعدی او، «The Cost of Living»، که طبقات متوسط را در اوج Thatcherism (سیاسیت های دوران تاچر) به تصویر می‌کشد، نیز باعث غوغا شد؛ حتی یکی از سوژه‌ها ادعا کرد که احساس کرده «عکس به او تجاوز کرده است». مناقشه در سال 1994 ادامه یافت، زمانی که پار برای انتخابات در مگنوم (Magnum) حاضر بود و فیلیپ جونز گریفیث (Philip Jones Griffiths) که مخالفان را رهبری می کرد، مدعی شد:»اجازه دهید بگویم که برای او احترام زیادی قائل هستم، به عنوان دشمن فداکار، به هر چیزی که اعتقاد دارد، من به او اعتماد دارم، مگنوم هنوز به او اعتقاد دارد”. پار در نهایت 66.6 درصد مورد نیاز برای عضویت را به دست آورد.

رویکرد عکاسی مستقیم و سازش ناپذیر پار به روش منحصر به فرد و مشخص او برای دیدن تبدیل شده است. عکاس Gerry Badger به این نکته اشاره می‌کند که چگونه در گذشته این ویژگی “به عنوان تهاجمی» ترجمه شده است و در ذهن بسیاری از مردم با بدبینی آمیخته شده است. با این حال، تصاویر پار اغلب طنزآمیز و همیشه روشنگر هستند. همانطور که توماس وسکی (Thomas Weski )،متصدی موزه، به درستی بیان می کند، «آنها به روشی نافذ به ما نشان می دهند که چگونه زندگی می کنیم، چگونه خود را به دیگران نشان می دهیم و برای چه چیزهایی ارزش قائلیم».

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  385 – 384  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: