سوهی نیشینو ( Sohei Nishino )

نقشه ها، اطلاعات مربوط به یک منظره را به شیوه ای عمیق و قوی سازماندهی می کنند. آنها یک سطح بندی از منظره ها انجام می دهند، سپس آن ها را به ترتیب اهمیت، انتخاب و دسته بندی می کنند. رابرت مک فارلین (Robert Macfarlane) در کتاب خود به نام The Wild Places (2007) در مورد اینکه چگونه نقشه‌ها در نحوه درک و برخورد ما با مناظر سوگیری ایجاد می‌کنند، می‌نویسد. او می‌افزاید: « نقشه ها‌، نسبت به اطلس های جاده‌ای قدرت تحریف‌کننده‌تری بر تخیل دارند . . .  [نقشه ها] فراموش کردن حضور فیزیکی زمین را آسان تر می کنند.»

هنرمند، سوهی نیشینو (Sohei Nishino) از غلبه نقشه‌های معاصر؛ از اطلس‌های جاده‌ ای گرفته تا نقشه‌های گوگل، ابراز تاسف می‌کند و یادآور می‌شود که چگونه «در نقشه‌های قدیمی، عناصر فرهنگ، تاریخ و مذهب بیشتری وجود دارد». او خود را وقف نقشه برداری مجدد از بزرگترین کلان شهرهای جهان، با استفاده از تجربه خودش در آنها کرده است. پروژه در حال انجام او به نام «Diorama Map Project» ، که آن را کار و هدف زندگی خود توصیف می کند، از شانگهای به استانبول، از هیروشیما به هنگ کنگ، از برلین به برن بوده و اخیراً هم به اورشلیم سفر کرده است.

تصاویر پروژه  diorama ، ممکن است به راحتی مانند نقشه های دیگر این پروژه، با یک نقشه پانورامای قرن نوزدهمی که با دست طراحی شده است، اشتباه گرفته شوند. با این حال، با بررسی دقیق‌تر،  طرح‌های منعطف به نظر می‌رسند که به صورت تکه‌ هایی از مربع‌های تک رنگ، مینیاتوری و به‌طور تصادفی کنار هم چیده شده‌اند. تصویر کاملاً عکاسی شده است: یک عکس یادبود از هزاران عکس که به طور پیچیده با هم کولاژ شده اند. نیشینو با دوربین 35 میلی متری خود به مدت بیش از یک ماه در شهر تاریخی اورشلیم پرسه می زد و به خیابان ها اجازه می داد تا او را راهنمایی کنند. او می‌گوید: «من از قبل برنامه‌ریزی نمی‌کنم که چگونه راه بروم.» “خیلی راحت به سمتی می روم که مرا جذب کند” و «به صورت خود به خودی به هر چیزی که نظرم را جلب کند شلیک می کنم (از آن عکس می گیرم).” او از معماری، مناظر و مردمی که با آنها روبرو شده، عکاسی کرد است و هر زمان که می توانسته از ساختمان‌های بلند بالا رفته؛ به امید این که زاویه دید چشم پرنده را هم به تصویر بکشد. قبل از بازگشت به ژاپن، حدود 200 رول فیلم را ظاهر کرده بود. او در استودیوی خود، روند پرزحمت، بریدن 7000 عکس عجیب و غریب از سطح های شان را آغاز کرد. او تقریباً از همه تصاویر استفاده و آنها را به آرامی روی بوم نقاشی وسیعی چسباند و اورشلیم را با خاطرات بازسازی کرد. کل این کار از ابتدا تا انتها نزدیک به شش ماه به طول انجامید. در پایان، زمانی فرا رسید که او کلاژ نهایی را با دوربینی با قطع متوسط جاودانه کرد تا عکس Diorama of Jerusalem را بسازد (تصویر 1 را ببینید).

نیشینو پروژه «Diorama Map Project» خود را در حین تحصیل در دانشگاه هنر اوزاکا آغاز کرد؛ با این حال، وسواس او برای عکاسی در حین پیاده روی از تابستان قبل از ورودش به دانشگاه، آغاز شده بود. در ژاپن، جزیره شیکوکو به دلیل زیارت، مشهور است؛ این مسیر تقریباً 750 مایل طول دارد و از هشتاد و هشت معبد عبور می کند. او تنها با چادر و کیسه خواب و دوربینی که از مادرش به امانت گرفته بود به این سفر زیارتی می رود، نیشینو چیزی را تجربه کرد که فقط می توان آن را به عنوان یک لحظه طلایی (Damascene) توصیف کرد، اما از آن تجربه به جای دین به نفع هنر  استفاده کرد. او تا آن لحظه علاقه چندانی به عکاسی نشان نداده بود. او به یاد می آورد: «آن تجربه، یک نقطه عطف بزرگ برای من بود. «در طول این سفر، من شروع به عکاسی در حین راه رفتن کردم و متوجه شدم که این عمل بسیار طبیعی است.» او می‌افزاید: «احساس ‌کردم، دیدم ناگهان گسترده‌تر شد.» این تجربه آنقدر جذاب بود که در نهایت تصمیم گرفت، تحصیلات دانشگاهی خود را به عکاسی تغییر دهد.

نیشینو تحت تأثیر تاداتاکا اینو (Tadataka Ino)، مردی که اولین نقشه مدرن ژاپن را ساخت قرار گرفت. نیشینو توضیح می دهد: «او با اندازه گیری کل زمین با پای پیاده، پانزده سال را صرف بررسی نزدیک به 35000 مایل کرد.» «من از کنجکاوی و شجاعت او برای ایستادن در برابر چیزی که هیچ کس تا به حال تجربه نکرده بود، شگفت زده شدم.» نیشینو اولین کسی است که می داند، نقشه های او با بررسی عینی که ممکن است یک نقشه کش انجام دهد خیلی تفاوت دارند. نقشه های او محاسبات ذهنی هستند: سرشار از خاطرات، برخوردها و داستان های شخصی که مسلماً شباهت بیشتری با نقشه های گذشته دارند. نیشینو می‌افزاید: «از نگاه یک فرد خارجی، [نقشه‌های من] تجسم چگونگی به یاد آوردن شهر است: دفتر خاطرات خیابان هایی که قدم می زنم.» به این ترتیب، عکس Diorama of Jerusalem به همان اندازه که نقشه ای از ذهن یک مرد از شهری است که به تصویر می کشد؛ به همان اندازه شکلی از  پرتره خودش هم هست. او فکر می کند: «ممکن است درست باشد که من سعی می کنم خودم را در هر شهر بیابم؛ اما  چنین افکاری مرا به تصویربرداری مجدد از Diorama of Tokyo (2004) در ده سال بعد واداشت؛  همانطور که خودش می گوید، «می خواهم ببینم که چگونه در نقشه تغییر کرده ام.»

منتقدان به جنبه اجرایی کار نیشینو اشاره کرده اند. کیوریتور دانیل کمبل برایت (Daniel Campbell Bright) کار او  را «نوعی بازسازی تئاتر می‌داند که در آن هنرمند، تجسم جدیدی را در شهر اجرا می‌کند». اولین گام اجرا، عمل راه رفتن در سوژه انتخابی اوست. او ادعا می‌کند: «هر بار که از یک شهر جدید دیدن می‌کنم، سعی می‌کنم خودم را خالی کنم و هر آنچه را که تجربه می‌کنم جذب کنم.» او بیان می‌کند: «راه می‌روم تا شهر را با بدنم حس کنم.» چنین لفاظی سخنان هنرمند جهانی ریچارد لانگ (Richard Long) را به یاد می آورد: «هدف من این بود که هنر جدیدی بسازم تا روشی جدید برای راه رفتن نیز باشد: راه رفتن به عنوان هنر . . . پیاده روی ها در آثار من به مناسب ترین شکل برای هر ایده متفاوت، ثبت می شود: یک عکس، یک نقشه یا یک اثر متنی. به طور مشابه، نیشینو اعتراف می کند که «دوربین شاهد من است»؛ سپس از عکس ها برای ساختن یک نقشه کلاژ شده استفاده می کند. پژواک ها واضح است. نیشینو زمانی که پروژه را شروع کرد از لانگ خبر نداشت، اما با جاه طلبی های لانگ همدلی می کند و می افزاید: «فکر می کنم پیاده روی بهترین راه برای شناخت دنیا و اندازه گیری اندازه آن با بدن است . . . . من به [«پروژه Diorama Mapا»] به عنوان ادای احترام به عمل پیاده روی فکر می کنم.»

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  315 – 314  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: