روت بلیس لاکزمبورگ ( Rut Blees Luxemburg )

در زمستان سال 2002 ، هنرمند متولد آلمان اما ساکن لندن ، روت بلیس لاکزمبورگ به داکار (Dakar) در جنوب سفر کرد. او توسط موزه تات لیورپول (Tate Liverpool ) مامور شده بود که پروژه ای را در پایتخت سنگال انجام دهد.

هر تصویر در نمایشگاه های بعدی، یک رنگ آمیزی غیرطبیعی و وهم آور را نشان می دهد: سبزهای اسیدی در برابر زردهای فلورسنت ، طلایی های غنی در برابر نارنجی گوگردی . عکاس اذعان می کند: “ دوستداران واقعی هنر، از نتایج خاصی که از نظر تعادل رنگی بدست می آورم، هیجان زده می شوند. » با این حال ، این رنگ های اشباع شده عمداً و با تصمیم او با نوردهی های طولانی شبانه، ایجاد می شوند. او شاتر را ده تا پانزده دقیقه باز می گذارد تا نور تابلوهای نئونی و چراغ های خیابان به آرامی روی نگاتیو نقش ببندد. بلیس لاکزمبورگ از دوربین خود در این روش استفاده می کند تا آنچه را که او “دگرگونی (a transformation) ” می نامد، ایجاد کند. او توضیح می دهد: «ممکن است چیزی غیر از آنچه در تجربه روزمره و همیشگی خود از شهر می بینم، ظاهر شود. چیزی که آنجاست اما شاید بتوان آن را بهتر از آنچه دیده می شود حس کرد. » او تصمیم گرفت نام مجموعه داکار را «Phantom» بگذارد، در نتیجه بر نوع دیگری از احساس تأکید می کند، احساسی ماورائی .

بلیس لاکزمبورگ در سال 1990 از آلمان به لندن رفت تا ابتدا عکاسی را در کالج ارتباطات لندن و سپس در دانشگاه وست مینستر تحصیل کند. او از همان ابتدا لنزهای خود را در شهرها آموزش می داد و همیشه درخشش چراغ های خیابان را در تاریکی شب با سرعت پایین شاتر، ثبت می کرد. در نتیجه، تصاویر او دارای سبک و امضا هستند؛ به طرز عجیبی روشن و متروک به نظر می رسند و ایده هایی از ویرانی، رها شدن و دنیوی بودن را در ذهن متبادر می کند. او ابتدا با مجموعه «London: A Modern Project» (1997) ، که بر شهر و پایان شرق تمرکز داشت، شناخته شد. هنگامی که گروه هیپ هاپ انگلیسی The Streets یکی از آن عکس های او را برای جلد اولین آلبوم خود Pirate Material (2002) انتخاب کرد  و گروه Bloc Party از عکس دیگری برای دومین آلبوم خود (2007)A Weekend in the City استفاده کرد، دوتا از عکس هایش به فرهنگ عمومی جامعه، راه یافتند. مجموعه «Liebeslied» (1999-2000) ، که به عنوان «آهنگ عاشقانه» ترجمه می شود ،خیلی زود محبوب شد و دوباره عکس های او در بزرگراه ها و معابر شهر زادگاهش دیده می شدند. با این حال، تمرین او ، علیرغم تمرکز شهری آن ، مسلماً نقطه مقابل عکاسی خیابانی است. او خاطرنشان می کند که «دوربین 5×4 اش برعکس چیزی است که عکاس های خیابانی از آن استفاده می کنند. این دوربین، به کندی و تمرکز نیاز دارد. » همچنین ، نوردهی های طولانی مدت او در تضاد کامل با لحظات قطعی در عکاسی خیابانی هستند. در عوض، او استدلال می کند: «این عکس ها، نوع دیگری از عکاسی خیابانی هستند. یا شاید حتی «خیابان» مهم نباشد. » او با تعجب می گوید ؛ شاید عکاسی» عمومی «بهتر باشد.

کارهای او بیشتر با نقاشی مقایسه می شوند تا عکاسی خیابانی. او معمولا قبل از اینکه با دوربین بزرگ خود به محل بازگردد از سوژه ها با یک دوربین 35 میلی متری عکس می گیرد . سرپرست موزه و منتقد، دیوید کامپنی (David Campany) می گوید که استفاده از چنین مطالعات اولیه ای «یک فعالیت نقاشانه است». بلیس لاکزمبورگ توضیح می دهد: «من تعداد مشخصی عکس می گیرم . . . برای من جالب تر است که بر روی قسمتی (کوچک) تمرکز کنم و شاید در یک تصویر به اندازه کافی اتفاق صورت بگیرد که شما را به مدت طولانی مشغول نگه دارد، به جای اینکه به سراغ تصاویر دیگر بروید. » کامپانی در پاسخ می گوید: «این بدان معناست که شما یک خروجی دارید که بیشتر با یک نقاش برابر است تا یک عکس.» در واقع ، این رویکرد مطمئناً مستلزم توجه و تدبیر بیشتر نسبت به عکاسی از ارتفاع میانی بدن در سبک عکاسی خیابانی است. با این حال ، زیبایی شناسی و تکنیک او نقاشانه خوانده می شود؛ بری شوابسکی (Barry Schwabsky) ، منتقد هنری توضیح می دهد که چگونه تصاویر او » کهنگی استادان قدیمی » را نشان می دهند که به نظر می رسد همراه با تصویرگری اواخر قرن نوزدهم از عکاسی حذف شده اند. » علاوه بر این ، او با چاپ در مقیاس بزرگ و ایجاد تابلو ، این احساس را برجسته تر می کند.

شاید آنچه بیشتر او را به عکاسی خیابانی ترغیب می کند این چگونگی چرخش کارهای او حول پیاده روی باشد. در مجموعه قبلی ، او شیوه کار خود را به جای طرفدار از بودلر معروف با سرگردانی یک شاعر در جستجوی لحظه برخورد، برابر می دانست. بلیس لاکزمبورگ می گوید: «حرکت، حالت روحی خاصی را القا می کند.» » اگر چه رویایی نیست اما تقریبا مدیتیشن است.» با ورود به داکار ، او پس از توقف همه رویدادها و فعالیت های روزانه، به خیابان ها می آمد. تصاویری مانند Libertine Sofa (تصویر 5 را ببینید) در داکار کورنیش ، جاده ای ساحلی که از بین شهر می گذرد و در طول روز پر از سر و صدای صنعتگران و دستفروشان خیابانی است که مبلمان دست ساز می فروشند، گرفته شده است. او امیدوار بود تصاویری را پیدا کند که یک کلان شهر مدرن آفریقایی را در نوری غیر معمولی به تصویر بکشند. او همانطور که راه می رفت، جستجو می کرد که چگونه داکار تاریخ منحصر به فرد خود را بر روی ساختمان ها نوشته است. چگونه معماران مختلف از مستعمرات فرانسه تا مدرنیست های سنگالی، آن را به واقعیتی ملموس تبدیل کرده بودند. او می گوید: «وقتی برای اولین بار وارد شهری می شوید ، از نظر بصری بیشتر حساس می شوید : «من بلافاصله به نحوه نمایش شهر پاسخ دادم و به دنبال نشانه هایی برای تفسیر و رمزگشایی آن بودم.»

نتیجه، کارهایی مانند Immobiliere (به تصویر 6 مراجعه کنید) بودند که آگهی معماری محلی را نشان می دهد. El Mansour (نگاه کنید به تصویر 2 ، ص 279) یک نمونه مهم از مدرنیسم آفریقایی را آشکار می کند ، که توسط هنرمند به عنوان ساختمانی توصیف شده است که «خود را مانند بالن یک دوربین گسترش می دهد». با این حال ، قبل از اینکه حتی به ساختمان ها توجه کند ، نشانه هایی را دید، به ویژه پوسترهای بزرگی که خبر از کشتی گیری قریب الوقوع محمد ندائو «Tyson» و سرینی دیا «Bombardier» می دادند. تصویر حاصله Tyson/Bombardier (به تصویر 4 مراجعه کنید) یک بیلبورد بزرگ را نشان می دهد که این کشتی گیران تقریبا برهنه در دو سر ایستاده اند. این رویداد ، که برای روز کریسمس 2002 برنامه ریزی شده بود ، آنقدر مهم بود که موسیقیدان مشهور سنگالی در جهان ، یوسو نادور (Youssou N’Dour) ، آهنگی را برای بزرگداشت آن سرود. بلیس لاکزمبورگ مشاهده کرد که چگونه کشتی گیران فورا به مقام قهرمانان اسطوره ای رسیده اند. او از ما می خواهد «تصور کنید نبرد بین آشیل و هکتور در تروا تبلیغ می شود!» تایسون/بمباردیه تنها تصویری است که چهره هایی انسانی را در این مجموعه نشان می دهد. پوستر به طرز وحشتناکی آنها را در مقابل تصویر منفی خود نشان می دهد. این امر بعد دیگری را هم ایجاد می کند که در کنار رنگ ها، امضای بلیس لاکزمبورگ قرار دارد تا حس تصویر را به دنیایی روحانی یا به قول خودش «شبح وار (phantomlike)” تغییر دهد.

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  281 – 278  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: