جو راکتلیف ( Jo Ractliffe )

دوربان (Durban) معمولاً به عنوان مقصدی برای تعطیلات به تصویر کشیده می شود که درختان نخل و سواحلی سفید با حاشیه های فیروزه ای و دریایی گرمسیری دارد. با این حال، وقتی هنرمند ساکن ژوهانسبورگ، جو راکتلیف ، از این شهر دیدن کرد،

به یاد می آورد: «من کنجکاو شدم تا بازنمایی تعدادی از  کلیشه های معمولی را در زمان اقامتم در آنجا  کشف کنم. حس کردم که آنجا به طرز عجیبی مملو از تناقضات و تقابل های شدید است . . . مکانی ناپایدار با موضوعات پیچیده. » مجموعه او «Port of Entry» (که در ابتدا با همکاری هنرمند تجسمی آرژانتینی سباستین دیاز مورالس (Sebastian Diaz Morales) تولید شد) دوربان را در نوری متفاوت با پل های خراب ، محوطه های متروک بلوک های آپارتمانی و ایستگاه های کم نور تاکسی نشان می دهد. منتقدان می گفتند که او دوربان را به یک «کابوس پسا آخرالزمانی» تبدیل کرده است و صحنه هایی را تصور می کند که به صورت یکپارچه با فیلم علمی تخیلی Blade Runner (1982) ادغام می شوند. علاوه بر این ، او این مجموعه را بدون دوربین حرفه ای  ایجاد کرد؛ راکتلیف از یکی از «دوربین های اسباب بازی» پلاستیکی ارزان قیمت کنونی که تولید انبوه می شوند، استفاده کرد.

راکتلیف از زمانی که دوستی برای او دوربین دیانا ( Diana ) را در اواسط دهه 1980 فرستاد ، مجذوب دوربین های اسباب بازی شد و به آرامی شروع به جمع آوری مجموعه ای بزرگ و متنوع از آنها کرد. یک سرقت باعث شد تا او مجبور به استفاده از آنها در تمرین عکاسی خود شد. راکتلیف توضیح می دهد: «در سال 1990 ، تمام تجهیزات معمولی من به سرقت رفت و برای ادامه عکاسی، شروع به آزمایش برخی از این دوربین های اسباب بازی کردم.» این تجربه توانست انقلابی در عملکرد وی ایجاد کند. او کار خود را با دوربین دیانا  آغاز کرد ، اما متوجه شد که فوکوس ثابت آن ، لنز پلاستیکی ، نشت نور و عدم کنترل نوردهی درشاخص های «آفتابی» و «ابری» ، به این معنی است که استفاده از آن بسیار آسان است. او به خاطر می آورد: «اولین تصاویرم وحشتناک بودند.» «مجبور بودم در مورد جهان خود تجدید نظر کنم و رویکرد جدیدی برای ساختن تصاویر بیابم.» که حاصل آن کارهای، مجموعه «reShooting Diana» (1990-95) نامیده شد؛ کارها باعث تحسین منتقدان و دومین نمایشگاه انفرادی وی شد.

مجموعه دوربین های اسباب بازی او همچنان در حال رشد بود و خیلی زود Leaders, Envoys, Banners, Bull’s-Eyes, Aces, Fiestas, Brownies and Holgas را به رخ می کشید؛ او از آخرین مورد برای ساخت «Port of Entry» استفاده کرد. مجموعه او تا حدودی با تصاویر مجزای نمایش داده شده در این کتاب متفاوت اند؛ آنها در یک گالری مانند یک نوار به هم پیوسته از هجده رول فیلم، به هم چسبانده شدند تا یک نصب به طول 66 فوت ایجاد کنند. هنگام آزمایش با دوربین Holga ، راکتلیف دریافت که می تواند  قاب پلاستیکی دستگاه را  حذف کند. این کار دو پیام جالب داشت. ابتدا ، لبه های قاب به اندازه محتویات آنها اهمیت داشت. او به یاد می آورد: «من یک روش خاص برای دیدن ایجاد کردم ، نوعی خالی کردن مرکز دید در حالی که شما به محیط اطراف توجه می کنید.” دوم ، با جدا کننده بین فریم ها ، یک تصویر به روی دیگری قرار می گیرد و راکتلیف متوجه شد ، «من می توانم کل یک فیلم را در یک سکانس، بی وقفه ثبت کنم و بسته به نحوه چیدمان چیزها و قرار دادن یک تصویر در تصویر بعدی ، می توانم «فضا را به شیوه های مختلف در دوربین روایت و حتی آن را متمایز کنم.”

اولین شهری که او با دوربین Holga دستکاری شده اش عکاسی کرد – اولین شهری که «متلاشی شد» – شهر زادگاه او بود. نتیجه آن مجموعه Johannesburg: Inner City Works» (2004–2004) » بود که در آن پایتخت به عنوان یک فیلم پیوسته که از لحاظ زیبایی شناختی با «Port of Entry» شبیه است ، ارائه شد. او از ژوهانسبورگ به عنوان «شهر لغزش ها» یاد می کند و می گوید «جایی نیست که بتوان به طور ثابت آن را درک کرد . . .  ساختمان های آن ، مردمش و خیابان هایش؛ شما را در بر می گیرند اگر نا آگاه بر لبه های مبهم آنها قدم بزنید و در فکر چیز دیگری باشید . » جریان تصاویر Holga این احساس لغزش را به تصویر می کشد، اما همچنین آنها مانند یک بازنمایی تصویری عمل می کنند و تجربیات او را هنگام سفر در شهرهای مختلف ژوهانسبورگ و سپس دوربان بازگو می کند. او توضیح می دهد: «من تصاویری می خواستم که وقتی شما به آنها نگاه کنید، به تجربه شما در مورد احساس قدم زدن یا رانندگی درمیان ساختمان ها ، فضا، حرکت، اطلاعات و پدیده های شهر اشاره کند.” مانند « Inner City Works» ، «Port of Entry» منظره شهر را به عنوان یک تجربه سیال و مداوم در حال تغییر نشان می دهد.

راکتلیف در طول تمریناتش به مناظر جذب شد. او با طعنه اظهار می کند که چگونه دوست و همکارش دیوید گلدبلات (به ص 258 مراجعه کنید) درباره اش می گوید؛ تو مناظر را دوست داری، زیرا چیزی را بازگو نمی کنند. او پاسخ می دهد: » اصلا موافق نیستم؛ من منظره را بسیار کنونی می دانم و احساسی قوی در گفتگو با آن دارم. » و می افزاید،”من حتی تردید دارم که آن را منظره بنامم؛ چون بیشتر به فضا و شیوه های صحبت کردن فضا مربوط می شود. » در پروژه ای جدیدتر ، در سال 2007 ، راکتلیف سه بار به حومه آنگولا (Angolan) رفت. مجموعه او Terreno Ocupado» (2007) » تصاویری از مناظری است که از سال 1966 تا 1989 محل جنگ مرزی بین آفریقای جنوبی و آنگولا بوده اند ؛ تصاویر نشان می دهند که چگونه گذشته، آثار خود را به جای گذاشته است. در گفت و گو با راکتلیف در سال 2011 ، منتقد کاتلین مک کوئین (Kathleen MacQueen) بیان کرد که این هنرمند، روشی را به فهرست ده روش مشاهده مناظر ، جغرافیدان ، دانلد ویلیام مینیگ (Donald William Meinig) ، اضافه کرده است. راکتلیف اذعان می کند: «من ایده های مینیگ در مورد مناظر را به عنوان تاریخ دوست دارم . . . همچنین مکان و ایدئولوژی. » نسخه فرعی او “منظره به عنوان وجدان» است. در نهایت ، فضاهای وحشی  «Terreno Ocupado» در تداعی گذشته در زمان حال،  آنقدر موفق هستند که خالی از سکنه به نظر می رسند.

مانند همه کارهای او ، «Port of Entry» درگیر ماهیت عکاسی و شیوه خاص آن برای قاب بندی و دیدن جهان است. «سالها بود که راههایی را برای رهایی یا مقاومت در برابر» ثابت شدن «یا همانطور که دیوید گلدبلات می گفت» خاصیت «عکس آزمایش می کردم . . . می خواستم عکس هایم فراتر از ویژگی های یک موضوع یا رویداد خاص به سمت چیزی استعاری تر و نمادین تر حرکت کند. » او ابتدا پاسخ این معما را در دوربین های اسباب بازی پیدا کرد. به نظر می رسد تصاویری که آنها تولید می کنند، واقعیت را  به حدی مختل می کنند که درک بیننده را از بین می برد و این، به گفته وی ، «فضایی را برای تصورات دیگر  باز  می کند». منظره های راکتلیف، چیزهای زودگذری که در حال حاضر قابل مشاهده نیستند را ارائه می کنند. در «Terreno Ocupado» منظره ای بود به عنوان تاریخ ، شاید هم به عنوان وجدان و در «Port of Entry» منظره ای بود به عنوان تجربه ، به عنوان روایتی پویا و نزدیک به داستان فیلمی از یک سفر .

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  265 – 262  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: