سابلو ملانگنی ( Sabelo Mlangeni )

سابلو ملانگنی از پرداختن به موضوعات دشوار نمی ترسد – اگر به آن موضوع علاقمند باشد. مجموعه «Invisible Women» را که در سال 2007 شروع کرد، اولین مجموعه انفرادی او بود که بر زنانی تمرکز داشت که شب ها، خیابان های شهر  ژوهانسبورگ را نظافت می کردند.

این ایده زمانی شکل گرفت که او متوجه شد، اصلا اهمیتی ندارد که  شب ها شهر چقدر آشفته است، چون همیشه صبح روز بعدش تمیز است. برای او جای تعجب بود که «چه کسانی هستند آن شبح هایی که وقتی همه می خوابیم، می آیند ؟»  آنها زنانی هستند که شب ها شهر را برای مردانی که صبح می آیند آماده می کنند. » او در پروژه اخیر خود ، «Big City» (2011 تا کنون) ، با درون شهر روبرو شد: مکان هایی که ناخواسته به ژوهانسبورگ عنوان  «بی قانون ترین کلانشهر خارج از منطقه جنگی» را داده اند. با این حال، همه آثار  پروژه های گوناگون ملانگنی، با یک حس خوش بینانه همراه هستند. در واقع آثار او ، آنجا  آرونوسکی کرونبرگ (Anja Aronowsky Cronberg) منتقد را واداشتند تا بنویسد: «ملانگنی در جاهایی زرق و برق و شادی را می یابد که تماشاگران فقط سختی و نزاع را می بینند.»

ملانگنی در دریفونتین، یک شهر کوچک معدنی در آفریقای جنوبی در استان مپومالانگا متولد شد، که چهار ساعت و نیم با ماشین از ژوهانسبورگ فاصله دارد. او به سختی پدرش را به یاد می آورد و می گوید: “ من تا وقتی بزرگ شدم فکر می کردم خاله ام، مادرم  است. تا حدود ده سالگی نمی دانستم زنی که جاروهای دست ساز می فروشد و به ملاقات ما می آید و گاهی هم می ماند، مادرم است. » ملانگنی در سال 2001 در جستجوی شغل، به شهر نقل مکان کرد؛ او به عنوان باغبان و کتابدار کار می کرد. یک روز در حالی که داشت سر کار می رفت، مدرسه معروف عکاسی شهر را کشف کرد، این مدرسه  در سال 1989 توسط دیوید گلدبلات (David Goldblatt) با نام the Market Photo Workshop، شروع به کار کرد (به ص 258 مراجعه کنید). تصمیم او برای ثبت نام در یک دوره و یادگیری هنر عکاسی مستند، زندگی اش را تغییر داد.

“همیشه که مشغول کارم، به کلیشه هایی که آفریقای جنوبی و به طور کلی آفریقا را در معرض هنر و رسانه ها قرار داده اند فکر می کنم.» او می گوید ، با اشاره به تصاویری از کودکان پاره پاره ای که در سختی ها ، مناظر باشکوه و بیچارگی از فقر و بی چیزی، لبخند می زنند. او می افزاید: «من سعی می کنم سیمای دیگری را برای کشور و قاره خود به ارمغان بیاورم.”، با دادن صدایی به خرده فرهنگ ها و جوامعی که معمولاً نادیده گرفته می شوند.  او با مجموعه خود «Invisible Women» به ما یادآوری می کند که آفریقای جنوبی صرفاً شامل نژادپرستی نیست، بلکه تبعیض جنسی نیز وجود دارد. او نشان می دهد که چگونه این زنان هنوز برای برابری جنسیتی می جنگند. با این حال ، او آنها را با ظرافت و وقار بسیار به تصویر می کشد؛ همانطور که سیفو مداندا ( Sipho Mdanda) سرپرست موزه می گوید ، «آنها  همچون قهرمانانی فاتح، استوار نشان داده شده اند  .» او در «Big City» کلیشه های قبلی شهر را به چالش می کشد و پرتره ای از ژوهانسبورگ را ترسیم می کند که بیشتر شبیه ادای احترام است. گوشه های تیره و تار جنگ زده و فقر زده از بین رفته اند. ملانگنی شهر را در جریان جوان شدن نشان می دهد. او می گوید «من عاشق ژوهانسبورگ شده ام. ژوهانسبورگ یک شهر بین المللی آفریقایی در سطح جهانی است ، «این عکس ها کار عشق اند؛ و قصیده من هستند برای بسیاری از چهره های همیشه در حال تغییر آن. «

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  241 – 240  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: