الکسی تیتارنکو ( Alexey Titarenko )

الکسی تیتارنکو، متولد و بزرگ شده سن پترزبورگ است و ادعا می کند » تمام زندگی خود را وقف کار در این شهر کرده است.” او سن پترزبورگ را «شهری روسی ساخته شده توسط خارجی ها» با «معماری ایتالیایی از رم » و دارای یک موزه (the Hermitage ) «بزرگتر از لوور یا متروپولیتن» توصیف می کند. به هر حال، او شاهد نابودی شهر زادگاهش بود.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 ، وی شاهد فروپاشی رژیم قدیمی و نابودی همشهریانش در بحران اقتصادی ناشی از آن بود. وضعیت به حدی حاد بود که آلمان برای جلوگیری از قحطی کمک های بشردوستانه ارسال می کرد. او آنقدر تحت تأثیر این واقعه قرار گرفت که از آن الهام گرفت تا مجموعه ای عمیقاً خالی از سکنه ایجاد کند. وی از سن پترزبورگ به عنوان منشور استفاده کرد و شروع به نمایش  «تغییرات ، قحطی و فجایع انسانی کرد که شهر و مردم سرزمینش را فرا گرفته بودند  «. نتیجه مجموعه «City of Shadows» بود.

این ایده زمانی به وجود آمد که او یک روز زمستان در پایان سال 1991 در محله خود قدم می زد. پس از استعفای میخائیل گورباچف، کشور بیشتر به سقوط اقتصادی کشیده شد. تیتارنکو می دید که چگونه خیابان هایی که هفته های قبل شلوغ بودند، تقریباً کاملاً خالی از سکنه شده بودند. او به یاد می آورد: «سکوت افسرده کننده و عجیب با صدای کوبیده شدن درهای مغازه ها و نانوایی ها، مغازه هایی که قفسه های آنها کاملاً خالی بودند ، شکسته میشد.» با این حال ، آنچه بیشتر او را تحت تأثیر قرار داد، چند چهره ای بودند که با آنها برخورد کرد:  «من به سختی می توانستم این افراد را تشخیص دهم، مردان و زنان به ظاهر سرگردانی که با وقار لباس پوشیده بودند و چشمان آنها از خستگی و ناامیدی پر شده بود. آنها نفس نفس زنان، جستجوی غم انگیز روزانه برای یافتن غذای اساسی جهت تهیه خوراک را انجام می دادند.» همه آنقدر دچار سوءتغذیه و مندرس به نظر می رسیدند که او نابودی را حس می کرد: «شهر برای من به شهر سایه ها تبدیل شده بود.»

تیتارنکو، عکاسی از سن پترزبورگ را در هشت سالگی آغاز کرد. والدینش یک دوربین قدیمی Kosomolets به او دادند و به درخواست خودش، او را در یک کلاس عکاسی ثبت نام کردند. «من آنقدر کلاس را دوست داشتم که مشتاق ترین شرکت کننده آن بودم . . . بدون شک، اولین عکس های من خیلی ضعیف بودند، اما این واقعیت اصلاً من را اذیت نمی کرد، زیرا این خود جریانی بود که من را مجذوب کرد. » او در یازده سالگی اعلامیه فرانسوا آراگو (François Arago) در 7 ژانویه 1839 مبنی بر اختراع داگرئوتایپ را خواند و به ترسیم اولیه صحنه های خیابانی توسط لوئیس ژاک-مانده داگر (Louis-Jacques-Mandé Daguerre’s) بسیار علاقه مند شد. آن فناوری پیشگام، مستلزم نوردهی طولانی، گاهی تا شصت دقیقه بود ، تا نور  روی سطح حساس به نور ، نقش ببندد. در نتیجه ، اکثر فعالیت ها به سختی ثبت می شدند. در مجموعه Daguerre’s View of Boulevard du Temple  (1838–39) تنها یک اندام از یک مرد به اندازه کافی بی حرکت مانده بود که در تصویر ثبت شود: «از بین جمعیت ، چیزی در تصویر باقی نمانده بود ، فقط یک پا از فردی که کفش هایش را برای تمیز کردن گذاشته بود!» بقیه در فراموشی محو شده بودند.

تیتارنکو از آن کشفیات دوران کودکی برای مجموعه ” City of Shadows » استفاده کرد. او شروع به آزمایش روشی کرد که می دانست فرم را از هم می پاشاند و واقعیت را از بین می برد: استفاده از نوردهی طولانی (یا همان عکاسی با سرعت پایین شاتر در دیجیتال). او دوربین قطع بزرگ Hasselblad خود را روی سه پایه ای در خارج از ورودی ایستگاه مترو Vasileostrovskaya نصب کرد و شاتر را باز گذاشت. تیتارنکو خیلی خوب اولین عکسی که گرفته بود را به یاد می آورد؛ ثبت آن عکس بیش از یک دقیقه به طول انجامید و او می توانست احساس کند که مردم اطرافش در حال ذوب شدن هستند. وی می افزاید: «این افراد مانند سایه هایی از دنیای زیرین بودند.» هنگامی که او قصد داشت در اتاق تاریک خود نگاتیو را ظاهر کند، می دید که چگونه دوربینش به صورت بصری، افکار او را درک کرده است. او با استفاده از ابزارهایی مانند تاباندن نور ، تقویت کننده و سفید کننده ، سرانجام اولین تصویر موفق خود را خلق کرد. Untitled (Crowd 2) (تصویر 2 ، ص 227 را ببینید) در سال 1991 گرفته شد، اگرچه برچسب آن 1993 است. همانطور که امید داشت، همشهریانش را -در میان ماندگارترین و زیبا ترین نماهای قرن نوزدهم شهر- تبدیل به شبه هایی گذرا  کرد. گاهی اوقات، مانند یک اندام در تصاویر داگر، جزئیات آنقدر ثابت می ماندند که انسجام خود را در تصویر حفظ می کردند. در Untitled (Crowd 2) گه گاهی دست به اندازه كافی روی نرده فلزی قرار می گرفت كه به صورت لمسی ثابت از بدن هاي تار و متحرك ظاهر مي شد:همینطور چهره کم رنگی که از پشت غبار چهره ها در Untitled (Boy at the “Black” Market) خیره شده است (تصویر 6 را ببینید). تیتارنکو توضیح می دهد: «او من را نمی بیند. او به شما نگاه می کند ، نه به من «؛ جمعیت توجه او را جلب کرده است، در غیر این صورت «او هم می رفت». تیتارنکو اغلب از جمعیتی که می داند کاملا مه آلود (تار) می شود، به عنوان پرده استفاده می کرد. او از همین تاکتیک برای گرفتن Untitled (Three Women Selling Cigarettes, 1992) استفاده کرد که در آن سه چهره ( که از غیرقانونی بودن فعالیت خود آگاه هستند) بیشتر برای پلیس جالب به نظر می رسند تا یک عکاس تنها. زمان نیز به طرق دیگر بر تصاویر تأثیر می گذارد. در Untitled (Man at Tram Stop) (تصویر 1 ، ص 226 را ببینید) ، در حالی که بازنشستگان منتظر به اندازه کافی ساکن هستند تا تصویر آنها را ثبت کند، واگن برقی در یک لحظه عبور می کند. همانطور که تیتارنکو مشاهده می کند، «واگن برقی امکان بیان سپری شدن  زمان را فراهم می کند. به ایستگاه آمده و دوباره راه خود را ادامه می دهد در حالی که مرد هنوز همانجا ایستاده است. «

عکاسی از دیرباز با لحظه هایی سرنوشت ساز و فوری همراه بوده است. در مقابل، تیتارنکو از نوردهی هایی استفاده می کند که تا سه دقیقه طول می کشند. تیتارنکو معتقد است، وقتی آراگو داگرئوتایپ را اعلام کرد، او آن را به عنوان یک تکنیک جدید برای تکثیر واقعیت نمی ستاید، بلکه آن را «کشفی در مفهوم زمان» می دانست. او امیدوار است که کارهایش به ما یادآوری کنند «آنچه ما می بینیم نسبی است». زمان در عکاسی تیتارنکو به طرز عجیبی حرکت می کند؛ او تصاویری خلق می کند که موقتی هستند، از جریان زمان خارج شده و گویی جهانی موازی را در میان معماری سن پترزبورگ نشان می دهند.

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  229 – 226  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: