پلی برادن ( Polly Braden )

مجموعه «London’s Square Mile » ساخته پلی برادن به قسمت خاصی از یک مکان  یک مایل مربعی در منطقه ای معروف در مرکز شهر لندن اشاره دارد. این مرکز مالی که محل اصلی بورس لندن ، لویدز لندن  (بازار بیمه) و بانک انگلستان است، اغلب «ثروتمندترین مایل مربع روی زمین» نامیده می شود. در واقع آن منطقه یک پادشاهی مستقل با مرزهایی است که توسط اژدهای آهنی، شهردار  و نیروهای پلیس خود مشخص شده است. وقتی برادن در مورد این منطقه در شهر خود مطلع شد ، آنقدر شیفته شد که یک پروژه عکاسی را آغاز کرد که تا هشت سال آینده او را مشغول خود کرد.

تخیل از گلچین معماری فوق مدرن شهر لذت می برد : بتن سخت و بافت با نمای فلزی صیقل خورده کنار هم قرار گرفته اند؛ فرم و الگو در دیوارهای شیشه ای وسیع منعکس شده اند؛ سایه ها و نور در سطوح بازی می کنند. افراد در هر قاب ترکیب می شوند، اما اغلب به عنوان روح های مجردی که توسط زیستگاه تک رنگ خود در برگرفته و کوتوله شده اند. موزه دار و عکاس دیوید کامپنی (David Campany) می نویسد: “آنجا دلایل خوبی از عدم موفقیت یا شکست اهالی لندن وجود دارد، در تزیین شیشه ها از محیط اطرافشان. چه ما بخواهیم یا نه، ما فقط این نماها را آینه نمی کنیم . » برادن می افزاید: «برای یک تازه وارد، شهر غیرقابل نفوذ به نظر می رسد، مانند یک دستگاه روغن کاری شده با منطق پنهان. دوباره نگاه کنید و بسیاری از آنها خارج از عنصر خود به نظر می رسند، گویی بین دو پناهگاه تهویه هوا قرار گرفته اند. » در واقع ، تصاویر او حس بیگانگی شهری را تزریق می کنند.

ترکیب برادن از عکاسی خیابانی تماما سنتی نیست. رویکرد او بسیار سنجیده و عمیق تر از عکاسی کلاسیک پرسه زنانه خیابانی است، با این حال او نیز به شانس در کسری از ثانیه اعتقاد دارد. بسیاری از تصاویر در ساعات اولیه صبح گرفته شده اند؛ او لنز خود را در گوشه جالبی قرار  می داد و تا زمان ورود کارگران در آنجا باقی می ماند . او اقرار می کند به دلیل بعضی احساسات رنج آور مجبور بود افرادی را از جمعیت جدا کند. او می گوید: «شهر پر از مردم است ، اما انتخاب کردن فقط یکی می تواند به طرز غیرقابل وصفی، خودمانی باشد.» بیننده به وضوح به دلیل نظربازی به سمت تصویر کشیده می شود، اما فضول بودن لزوما ضد اجتماعی نیست. نگاه برادن لطیف و همدل است. دیوید کامپنی  او را بیشتر فرشته نگهبان می پندارد تا یک فرد بی وجدان فرصت طلب، و نتیجه می گیرد: «دوربین های مدار بسته  هر ثانیه هر روز را منطقه حفاظت شده Square Mile ضبط می کنند، اما آنها چیزهایی را که واقعاً اهمیت دارند از دست می دهند. «

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه :  144 – 143  

– نویسنده : جکی هیگنز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: