یوتا بارت ( Uta Barth )

خیابان های لس آنجلس از نمایش کارهای کاملا رادیکال هنرمندی ساکن کالیفرنیا، متولد برلین، یوتا بارت، لذت می برند. مجموعه او با نام » Fields » ، که از سال ۱۹۹۵ آن را آغاز کرد، صحنه های روزمره شهری را در زمان ها و  نورهای مختلف نشان می دهد.

با این حال، چه طلوع یا غروب،غرق در خورشید یا خیس در باران، تمام تصاویر به صورت یکنواخت محو هستند. آنها مانند رنگ های شسته شده گمراه کننده هستند و جزئیات آنها خارج از فوکوس و محتوای آنها از دسترس خارج هستند. علاوه بر این، آنها هیچ “رویدادی» یا “ مکانی” را نشان نمی دهند. بارت اذعان می کند که «نوع خاصی از جدایی» از طریق تفکر و کار او ایجاد شده است. او می گوید: «من به حاشیه ها علاقه مند هستم» به هر چیزی که حاشیه ای است نه مرکزی «.

بارت از اوایل دهه ۱۹۹۰ شروع به ساختن تصاویر خارج از فوکوس کرد. در مجموعه «Fields» او این زیبایی را با حرکت دادن دوربین به هنگام گرفتن عکس ، ایجاد کرد; بنابراین چشم انداز شهری به صورت محو و کشیده از هم می پاشید. در مجموعه بعدی، «Grounds»، که در سال ۱۹۹۲ آغاز شد، او از دستیاری برای ایستادن در پیش زمینه ترکیب استفاده کرد و نقطه ای را که باید دوربین روی آن فوکوس باشد انتخاب می کرد . هنگامی که دستیارش از قاب  خارج می شد، او دکمه شاتر را بر روی فوکوس ملایم و تهی از پس زمینه فشار می دهد. فیلسوف فرانسوی، رولان بارت ، در رساله تأثیرگذار خود در عکاسی، با نام دوربین Lucida (1980)، موضوعات رسانه ها را به رسمیت شناخته است ، «عکاسی هرگز چیزی جز یک علامت ضد» نگاه کردن «،» دیدن “،” او اینجاست » نبوده است؛ عکس را . . نمی توان  یک زبان مستقیما استدلال کننده تعریف کرد. » با این حال، بارت در «Grounds»، «Fields»، و در واقع فراتر از آنها، بارها تلاش کرده است تا این کار را انجام دهد. او می گوید: «اکثر عکس ها نشان می دهند چیزهایی در جهان به هم گره خورده اند و در نتیجه این نشان دهنده اهمیت آنها است.” بنابراین، در حالی که من علاقه زیادی به  کارعکاسی تاریخی دارم و به آن احترام می گذارم ،اما آن هرگز باعث نشده تا من از کارم منحرف شوم. «

برخی از منتقدان اظهار کرده اند که عناوین انتخابی بارت به وضوح به نقاشی اشاره دارند، به ویژه ایده هایی که توسط کلمنت گرینبرگ ،منتقد افسانه ای جنبش مدرن آمریکایی و ترویج اکسپرسیونیسم انتزاعی حمایت می شوند . در این استدلال، «Fields» به رنگ زمینه نقاشی و » Grounds» به فرم / ارتباط زمین  اشاره دارد. به هر حال، شاید  کارهای بارت بتوانند دقیق تر در جنبش های مینیمالیسم و مفهوم گرایی قرار بگیردند. بعد از همه اینها، در دهه ۱۹۷۰ بارت هنر را در دوره کارشناسی در دانشگاه کالیفرنیا تحصیل کرد، به شهر دیویس و سپس به لس آنجلس نقل مکان کرد تا در یک برنامه کارشناسی ارشد در دانشگاه کالیفرنیا (جایی که او هنوز هم گاهی اوقات آنجا تدریس می کند) ثبت نام کند. علاوه بر این، هنگامی که درباره کسانی که بر روی او تأثیرات مهمی  گذاشته اند پرسیده می شود، می گوید، » اگر من باید درباره هنرمندانی مانند رابرت ایروین که کارشان برای من اهمیت دارد، فکر کنم، من به عقب برخواهم گشت، . “

بارت با زندگی در لس آنجلس به سختی می تواند از تاثیر و نفوذ صنعت فیلم در امان بماند که این امر به ویژه در مجموعه «Fields» مشهود است. در حالی که تنظیمات داخلی مجموعه «Grounds»   تصاویر قراردادی عکاسی و نقاشی را کشف می کند، صحنه های خیابان های لس آنجلس در مجموعه «Fields» تقلیدی از قراردادهای سینمایی هستند. بارت اذعان دارد که اکثر تصاویر این مجموعه  صحنه هایی از فیلم های خاص را تداعی نمی کنند، با وجود این او «سبک خاصی از فیلم سازی را در ذهن دارد». همانطور که پاملا. ام. لی ، محقق هنر می گوید، «او به طور معمول در مورد شناخت  فیلم هایش از طریق داستان، مبهم است، یک نکته در رابطه با عملکرد عمومی او: نگرانی او به خاطر محیط و فضای سینمایی و زمان است نسبت به فیلم واقعی. » بارت همچنین روند پردازش تصویر خود را با این نکته مهم در لس آنجلس تمرین می کند ،  «محل دیده بانی ” : او می گوید: «من در حین رانندگی در محله های مختلف شهر به دنبال مکان هایی هستم که به طور کلی و به اندازه کافی خنثی باشند.» او ادامه می دهد: باید مکانی باشد که ویژگی های خاصی داشته باشد. در نتیجه صحنه های خیابانی خود را به شدت تجزیه و تحلیل می کند تا احساس آشنایی با آنها پیدا کند. گاهی اوقات معیار آثار نیز تجربه سینما را تقلید می کنند. برای مثال، تصویر 1، در واقعیت چشمگیر است؛  بیش از 13 فوت طول و تقریبا 11.5 فوت ارتفاع دارد، که آن را به صورت مستقیم به یک صفحه نمایش سینما تبدیل کرده است. این اندازه  با زیبایی شناسی خارج از فوکوس ترکیب شده است تا یک اثر غلط را ایجاد کند.بارت می افزاید: «یک حس درک از دید محیط خود دارد، از آنچه شما می بینید وقتی سرتان را به طرف چیزی بر می گردانید ، از آنچه شما ممکن است ببینید وقتی در حرکت هستید.

به طور کلی، کار بارت، دغدغه ی ادراک را نشان میدهد؛ » Fields «، مانند » Grounds » همچون مجموعه های متنوع سابق،  می پرسند که ما  جهان را چگونه می بینیم. او  به منظور انتشار تصورات خود از سوژه هایی که تجسم کرده است ، فوکوس دوربین خود را رها می کند و با حرکت محو بازی می کند. در ابتدا به نظر می رسد این تاکتیک بیننده را گیج و نا امید می کند. بارت توضیح می دهد: » برخی انتظارات غیرقابل اجتناب هستند؛ انتظاراتی از قبیل چیزهایی که یک عکس به طور معمول تشریح می کند، چطور مغرضانه باید فضای تصویر را بخوانیم. » به این ترتیب، بیننده باید وقت خود را در رمزگشایی تصویر بگذراند. موزه دار کامیلا براون توضیح می دهد که کار بارت «یک لحظه خاص را محصور می کند، هنگامی را که ما ناخودآگاه واقعیتی را که دنبال آن هستیم نادیده می گیریم . » بارت توضیح می دهد: «به جاي توجه و  جستجو شما به چیزهای دیگر. . . سوال برای من این است که چگونه می توانم شما را از فعالیت جستجو کردن چیزهای اطرافتان ، دور کنم. » در حقیقت، نگاه و اندیشه یک تجربه متفاوت را برای ما به ارمغان می آورند؛ افکار شما به سمت درون سوق داده می شوند و شما به تدریج از فعالیت های خود و درنتیجه از خود آگاه می شوید (با تفکر به خودتان ، به خودشناسی می رسید).

 کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه : ۵۹ – ۵۶

– نویسنده : جکی هیگینز

– ترجمه : عارف خدابنده

https://t.me/aref_khodabandeh

 

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: