متیو باوم ( Matthew Baum )

متیو باوم اولین کسی نیست که نیویورک را به عنوان یک منطقه شکار برای عکاسی می ببیند: یک مکان برای پیاده روی و جستجو لحظات غیر منتظره . تصویر مرد کت و شلواری به همراه موبایلش ،» بدون عنوان » ، نیویورک ، در خیابان پنجم گرفته شده ، شکار مورد علاقه عکاس مشهور گری وینوگراند. وقتی متیو باوم تعریف می کند که چگونه عکس را ثبت کرد، کلمات او شامل فرمول آزمون و خطا برای این سبک بود : «من با دوربین در اطراف  شهر سرگردان بودم.نور فوق العاده بود. او به یاد می آورد، من وقتی او را دیدم در کوچه ۵۳ خیابان ۵ ام بودم .» فورا تمرکز کردم و در آن فضای اولیه ای که شما در هنگام گرفتن عکس خیابانی در آن قفل می شوید رخنه کردم . به هر حال بر خلاف وینوگراند و دیگر اساتید گذشته ، که به نظر می رسد دوربین های آنها لحظات را از جریان زمان قاپ می زنند ، لنز متیو باوم عصاره یک سکوت بی نظیر را از خیابان ها بیرون می کشد، به نظر می رسد سوژه ها به هر طریقی از لحظه ای که در آن قرار دارند آزاد می شوند.

متیو باوم خیلی سریع به یک عکاس تبدیل نشد. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه برون با مدرک تاریخ ، او شروع به مطالعه معماری در مدرسه معماری دانشگاه هاروارد کرد، اما اخراج شد. او به یاد می آورد که “ من می دانستم آن مسیر مناسب من نیست ، اما نمیدانستم باید بعدا چیکار کنم ” . او سفر ۳۲۰۰۰ کیلومتری در امتداد ایالات متحده با یک دوربین به پایان رساند – » یک دوربین زیبای قدیمی نیکون سری F که عمو من در ژاپن در سال ۱۹۶۸ خریداری کرده بود.» این تصمیم زندگی اش را تغییر داد. در بازگشت، او در یک دانشگاه هنر های تجسمی در نیویورک در رشته کارشناسی ارشد عکاسی ثبت نام کرد و خود را متعهد به تبدیل شدن به یک حرفه ای کرد ، “ تصاویر خود به خود در جهان واقعی ، به دوربین اجازه می دهند تا مرا راهنمایی کند «

بدون عنوان  ، نیویورک ، از مجموعه عکس (هجده)  است که باوم در کل دوره تحصیلش روی آن کار می کرد. عنوان این مجموعه تعداد تصاویر موجود در نمونه کارها را نشان می دهد ، اما همچنین عبارت عبری «chai» که ترجمه آن به صورت عددی  ۱۸ می شود و به صورت زبانی معنی زندگی یا زنده را می دهد هم هست . این تصویر برای متیو باوم اهمیت خاصی دارد؛ این تصویری بود که مجموعه را شروع کرد. او ایده ها را جستجو کرد و به یاد می آورد ، من برای موارد غیر منتظره  آماده بودم. و خوشبختانه در مورد  این مرد اتفاق افتاد [و شلیک کردم ].

با این حال، آنچه که مورد علاقه او بود، این بود که چگونه دانشجویان همکار او به تصویر واکنش نشان می دهند؛ آنها می پرسیدند که آیا این مرد یک مدل بود، یا اینکه او در آن موقعیت قرار گرفته بود، آیا صحنه آماده شده بود یا نه.

دانشجویان کارهای متیو باوم را اشتباهن  به عنوان یک جنبش هنری معاصر به نام عکاسی صحنه پردازی شده مثل کارهای جف وال (Jeff Wall) و گرگوری کرسون (Gregory Crewdson) (که در ادامه کتاب هم مطالبی راجعب آنها هم در موجود است)  طبقه بندی کرده بودند ، آنها نیز از سناریوهای موفقیت آمیزی  برخوردار هستند که واقعیت را تقلید می کنند. متیو باوم به یاد می آورد که : در ابتدا، سوالات و پاسخ ها برایم شگفت انگیز بود ، اما آنها مرا به فکر وا داشتند 

او متوجه شد که این سکوت عجیب و غریب موجود در مجموعه » بدون عنوان » به نوعی باعث شده تا مجموعه تئاتری به نظر برسد؛ به نظر می رسید یک لحظه از یک نمایش ساکن شده است. این قسمت متیو باوم را قادر ساخت تا به فرمول مفهمومی که مدنظر داشت تا آن را به انجام برساند، هدایت شود؛ «هجده»؛ او تصمیم گرفت که مجموعه ای ایجاد کند که می تواند، همانطور که می گوید، تلنگری باشد به عکاسی صحنه پردازی شده در مقابل گرفتن تصاویر از دنیای واقعی که بنظر می رسند صحنه پردازی شده هستند.

عکاس خیابانی فیلیپ پرکیس که استاد متیو باوم بود، همیشه تذکر می دهد که  : شما همزمان نمی توانید هم فکر کنید و هم عکس بگیرید.  پس متیو باوم با دقت تصاویر را پس از گرفتن آنها آنالیز می کرد تا بفهمد دارد چه کار می کند. در آن زمان ، او نقاشان خاصی را مورد مطالعه قرار داده بود ، به ویژه کسانی را که از نور استفاده می کرده اند و بوم های خود را به صورت صحنه های تئاتری کار کرده بودند.از لحاظ اعتبار، او نام های مختلفی  از کارواگیو تا کوربت را ذکر می کند ، اما یکی شاخص تر از بقیه است :  نقاش واقع گرایانه ایالات متحده، ادوارد هاپر. در حقیقت زمانی که او در مجموعه » بدون عنوان » می خواست شاتر را فشار دهد، به یاد می آورد که اینگونه فکر می کرده که «شاهد یک نقاشی هاپر در قرن بیست و یکم» است. در برسی دقیق تر ، دو جنبه از این قرار گرفتن در برابر تابلو نقاشی های هاپر نمایان می شود ، نور و قاب .

مجموعه عکس «بدون عنوان» در اواخر بعد از ظهر عکاسی شده ، زمانی که متیو باوم معتقد است نور در نیویورک در دراماتیک ترین حالت خود است ، زمانی که نور کم است و توسط آسمان خراش ها فیلتر و قطعه قطعه شده است، و فقط به بعضی از کنج ها می رسد. درخشندگی روشن در مقابل سایه های تاریک مخملی ، این یکی از حالت های نقاشی سیاه قلم است. در واقع این خیلی صحنه تئاتری است ، یک انسان مثل یک بازیگر ایستاده بر روی صحنه ای که توسط نورافکن روشن شده است. علاوه بر این ، احساس گسترده ای را ایجاد می کند ، این ترکیب خیلی جامع است و بدن سوژه را کامل می بینید ؛ تمام این عوامل باعث می شوند تصویری که می بینیم یک نمایش روی صحنه به نظر آید.  متیو باوم  توضیح می دهد وقتی تصمیم به شکار موقعیت های مشابه در خیابان ها گرفتم ، شروع به جستجو برای نوع خاصی از نورپردازی کردم و به طور مداوم قاب عکس ها را طوری انتخاب می کردم که صحنه پردازی شده به نظر بیایند، معمولا همیشه مردم را به صورت تمام قد نشان می دهم.

به تدریج مجموعه شروع به شکل گرفتن کرد اما یک نقطه نهایی وجود داشت: متیو باوم از فیلم به عکاسی دیجیتال تغییر کرد. او می گوید: وقتی من عکاسی دیجیتال را شروع کردم ، اشیا آزاد شدند و در عکاسی دیجیتال چیزهای جدیدی بود درباره کیفیت تصویر.

او کشف کرد که با فرآیند دیجیتال، بر خلاف فیلم، می تواند از فتوشاپ و فرآیندهای چاپ استفاده کند تا عکس را به عنوان “ یک واقعیت فوق العاده “ توصیف کند.

تکنیک های پس از تولید متیو باوم  زیبایی شناسی خاصی از تصاویرش به نمایش گذاشتند؛ تصاویرش پرچین و شکن ، تقریبا سخت و پیچیده و خیال انگیز شدند . با این حال، این مداخله باعث شد تا تعداد قابل توجهی انتقاد از عکاسان سنتی خیابانی دریافت کند. نیک تورپین درباره مجموعه  «بدون عنوان » می گوید: » عکس ها و متیو باوم روی مرز حرکت می کنند، خطوط قرمز مرا به یک منطقه جدید از عکاسی متصل می کنند، منطقه ای که کمتر به آن احترام می گذارم زیرا این کار آسان تر است.» متیو باوم جواب می دهد، «در چند سال گذشته، هدف من این بوده است که مرزهای این را که عکاس خیابانی چه هست را فشار بدهم . . . . . . . هر نوع ژانر هنری تنها تا وقتی زنده است که قوانین آن به چالش کشیده شوند. در نهایت، کار متیو باوم سوالات زیادی را مطرح می کند، در مورد ماهیت عکاسی خیابانی و ماهیت خود عکاسی .

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه : ۳۶ – ۳۴

– نویسنده : جکی هیگینز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: