جوئل مایروویتز (JOEL MEYEROWITZ)

جوئل مایروویتز یکی از مشهورترین عکاسان خیابانی امروزه است.

در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، او و گری وینوگرند، در خیابان پنجم قدم می زدند ، در حالی که دوربین های  لایکایشان هم همراهشان بود. او به یاد می آورد که : ما تمام طول روز قدم می زدیم، خیابان پنجم همچون رودخانه ای به نظر می رسید و ما مردان ماهیگیری بودیم که فقط به تمام نمونه هایی که بالا می آمدند نگاه می کردیم. مایروویتز این نمونه ها را در نیویورک ثبت کرد ، اما با یک تفاوت اساسی، او این کار را رنگی انجام داد. در آن زمان، عکاسی رنگی فقط به عنوان یک شکل هنری پذیرفته شده بود.

مایروویتز معتقد است که شهرش نیویورک شامل بعضی شاخص ها است : وی می گوید :  «نیویورک واقعا از شهرهای دیگر متفاوت است»، «طراحی شبکه اجازه می دهد که خیابان ها به طول چند مایل به صورت مستقیم حرکت کنند و بنابراین انرژی در این خیابان ها بسیار جذاب است. . . . وقتی در آن سهیم می شوید . . شما با آن جریان می یابید و احساس پویایی می کنید  . . . این یک تجربه مدرن است. 

هنگامی که شهر بسیار مورد علاقه اش در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ مورد حمله قرار گرفت و متوجه شد که پلیس به عکاسان اجازه عکاسی نمی دهد، به یاد آورد که  : گاهی اوقات فقط زندگی شما را به آن سمتی که نیاز دارید هل می دهد.

 چند روز بعد از حملات  در حالی که هنوز منتظر صدور اجازه از شهرداری است و بدون کوچک ترین حیله گری و قصدی ، او به منطقه دسترسی پیدا و شروع به گرفتن عکس کرد.

او بازگشت و تبدیل شده بود به یک متخصص در عبور از میان کارگران و پوشیدن لباس مناسب.

در نهایت او به مدت نه ماه موفق به کار در گراند زیرو شد : از ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۱ تا ۲۱ ژوئن ۲۰۰۲.

او تنها عکاس با دسترسی بدون محدودیت بود و تصاویری که او تهیه کرد (تقریبا ۸۰۰۰ فریم ) در کنار عنوان «پیامدها: بایگانی مرکز تجارت جهانی. » کنار هم جمع شدند.

برای این پروژه مایروویتز از سه دوربین استفاده کرد : یک لایکا 35 میلی متری،

یک مامیا 6×7 و یک دوربین دزدورف 4×5 چوبی.

فریم ها عمدتا تهی از مردم گرفته می شدند تا بتوانند بیشتر در معرض نمایش قرارشان بدهند.

در نتیجه، تصاویر شامل مقدار زیادی  جزئیات، رنگ و عمق  هستند.

او می گوید: «من می خواستم بین آن چیزی که دوست داشتم آنجا می بود و آن چیزی که می دیدم ارتباط برقرار کنم .”

در نهایت این برج های دوقلو، خیلی بیشتر از امید اولیه مایروویتز برای ایجاد یک رکورد ، برایش میسر ساختند ؛ همچنین عکس هایش  به عنوان یک تجلیل از کسانی که در برج های دوقلو بعد از 11 سپتامبر کار کردند و یک ستایش برای کسانی که قبلا در آنجا  کار می کرده اند، خوانده می شوند.

– کتاب : اطلس جهانی عکاسی خیابانی

– صفحه : ۱۹ – ۱۸

– نویسنده : جکی هیگینز

– ترجمه : عارف خدابنده

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

یک وبسایت یا وبلاگ در WordPress.com بسازید قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: